Sekcja strony głównej

PROF. DR HAB. KS. ADAM LUDWIK SZAFRAŃSKI – PREKURSOR NOWEGO PODEJŚCIA      (19 lipca 1911 – 16 marca 2004)

Człowiek głębokiej wiary, powiązanej z krytycznym podejściem do instytucji i intensywnym, codziennym wysiłkiem budowania relacji poznania i miłości Boga oraz drugiego człowieka.

Myśliciel, filozof i teolog,  klasyk teologii pastoralnej. Jeden z twórców polskiej teologii pastoralnej. Znawca nauki Soboru Watykańskiego II i gorliwy zwolennik jej wdrażania w życie Kościoła w Polsce.

Wymagający wykładowca i pedagog, zawsze otwarty na pomoc drugiemu. Zdecydowany zwolennik kształcenia samodzielnego myślenia i kreatywności u współpracowników i studentów.

Entuzjasta podmiotowości ludzi świeckich w Kościele i ich działania w świecie: w rodzinie, w życiu społecznym, zawodowym, politycznym i kulturalnym. Jeden z nielicznych, który pomagał ludziom świeckim w kształtowaniu ich duchowości bez klerykalizacji.

Oczytany erudyta, prekursor synergicznego podejścia w teologii pastoralnej a szczególnie w pracy z rodzinami. Często nie rozumiany przez współczesnych, sprowadzających teologię pastoralną do manipulacji  "owieczkami".

Znany z szerokiego ujmowania przesłanki mniejszej sylogizmu pastoralnego. Zdecydowanie wykraczał  poza socjologię, psychologię, pedagogikę, czy medycynę. Sięgał do biologii, fizyki i astronomii. Tak szerokie ujmowanie przesłanki mniejszej sylogizmu pastoralnego osadzał w nauce Soboru Watykańskiego II.

Swoją filozofią podejścia niewątpliwie położył podwaliny pod skuteczną pracę z rodzinami i szeroko rozumianą profilaktykę kryzysu małżeństwa. Jego synergiczne podejście jest jak nigdy aktualne w sytuacji gdy w gruzy sypią się ujęcia cząstkowe, spojrzenia redukcjonistyczne i chciwością napędzane różnorakie psychoterapie.   (K.W.)

(Zdjęcia z archiwum senatora Cz. Ryszki)

 

 MAŁŻEŃSKIE I RODZINNE UCZUCIA – W BLASKU SŁOŃCA

Wydawać by się mogło, że dbałość o więź małżeńską wymaga nie wiadomo jakich zabiegów i starań. Tymczasem wystarczy wyjść w pogodny dzień na trasę z Brennej na Przełęcz Karkoszczonki, by spotkać liczne pary małżeńskie w różnym wieku a nawet całe rodziny wchodzące na przełęcz, bądź schodzące z niej. Zrelaksowanie, brak pośpiechu, uśmiechnięte twarze małżonków, mimo ewidentnego wysiłku to nieodłączne symptomy ich zachowania, które uderzają postronnego obserwatora. Gdy już osiągną upragniony szczyt dzielą ze sobą zachwyt urokiem roztaczającej się panoramy Beskidu, by następnie, niejednokrotnie w ciszy, będąc blisko siebie napawać się pięknem roztaczających się krajobrazów. Złociste promienie słońca kończącego się lata dosłownie i w przenośni rozgrzewają to co w każdym z nich tak cennego, żywią do siebie: wzajemne uczucia.  Charakterystyczne jest to, że zdecydowana większość par to pary osób, których dzieci stanęły już na własnych nogach. Znaczy to, że obronili własną więź małżeńską mimo natłoku obowiązków zawodowych i wychowawczych. Teraz, korzystając z okazji pielęgnują skarb, o który dbali całe życie. Ich obecność na górskim szlaku odkrywa mądrość ich życia i budzi szacunek. To wprowadzona w życie profilaktyka kryzysu małżeństwa, dowodząca, że małżeństwo może być i jest wspaniałą przygodą życia człowieka, pod warunkiem, że o nią zadba.

Na beskidzkim szlaku na Karkoszczonkę spotkać też można małżeństwa młodych i całe rodziny z maluchami ewidentnie wymagającymi motywacji do podejmowania wysiłku wspinania na górę. Relaks, brak pośpiechu, żarty, śmiech i sporo rozmów motywujących wysiłek dzieci oto co rzuca się w oczy postronnego obserwatora w tym wypadku. Nie ulega wątpliwości, że inspirujące otoczenie przyrody, optymizm promieni słonecznych i bliskość najbliższych, współmałżonka i dzieci w trakcie wysiłku zdobywania góry, rodzi całe spektrum pozytywnych uczuć do siebie i najbliższych. To nieoceniony skarb w budowie więzi małżeńskiej, których (uczuć) deficyt kładzie się cieniem na niejednym małżeństwie pozbawionym owego relaksu, zwolnienia tempa życia, śmiechu, czy nieskrępowanych rozmów. Uczucia więzi małżeńskiej jak ryba wody potrzebują takich zachowań i postępowania małżonków. Niech ta młoda rodzina będzie zachętą dla swoich rówieśników w małżeństwie, że można. To jest droga profilaktyki kryzysu małżeństwa.

Krystian Wojaczek

TU JEST  MIEJSCE  NA  TWOJĄ  INICJATYWĘ

Żyjesz w małżeństwie, rodzinie czy celibacie na pewno masz swoje przemyślenia na temat rodziny. Masz swoje doświadczenia z rodziną związane. One mogą stać się przyczynkiem Twojego zaangażowania na rzecz rodziny, która jak nigdy dotąd potrzebuje spokojnej refleksji i wsparcia. Angażując się dla rodziny skorzystasz także Ty jako jednostka oraz Twoja rodzina. Wsparcie rodziny dzisiaj jest warunkiem przetrwania cywilizacji, w której żyjemy. 

FAMILIAE CIVITAS jest miejscem organizacji aktywności ludzi dostrzegających potrzebę wspierania rodziny i angażowania się dla jej rozwoju. Jeśli nie wiesz jak to wsparcie powinno wyglądać spróbujemy Ci podpowiedzieć kilka możliwości a Ty wybierzesz to co Ci odpowiada. Nie czekaj, bo my czekamy na Ciebie. (KW).

 

MAŁŻEŃSTWO  SKAZANE  NA  KRYZYS?

Przekonanie jakoby kryzys był wpisany w naturę małżeństwa i rodziny nie wytrzymuje krytyki, ponieważ  istnieje wiele małżeństw i rodzin, które nie doświadczają kryzysu, mimo nie sprzyjających tym instytucjom życia społecznego, warunków zewnętrznych. Większość tych z kolei, które doświadczyły, lub doświadczają kryzysu mogłaby go uniknąć, gdyby małżonkowie wiedzieli jak to zrobić. W nurt uświadamiająco – edukacyjnej pracy z rodzinami wpisuje się FAMILIAE  CIVITAS.  Zmierza ono w swoich inicjatywach do pogłębienia relacji małżeńskiej i rodzinnych przez:

  • Eksponowanie podmiotowości małżonków w związku;
  • Pogłębienie  tożsamości: kobiety i mężczyzny w małżeństwie;
  • Doświadczanie przez nich wartości wolności w relacji małżeńskiej;
  •  Zrozumienie mechanizmów funkcjonowania małżeństwa i rodziny;
  • Pomoc w radzeniu sobie z uczuciami w małżeństwie;
  • Naukę zrozumiałego, logicznego języka porozumiewania się małżonków ze sobą i z dziećmi.    (K.W.)

NOWE  PODEJŚCIE – EDUKACJA DOROSŁYCH ZAMIAST TERAPII

Tak jak przedstawiciele każdego zawodu muszą się stale dokształcać, żeby móc dobrze go wykonywać  i utrzymać się przy życiu, tak małżonkowie i rodzice muszą stale pracować nad swoim związkiem, żeby był

Koszarawa Bystra

on dla nich satysfakcjonujący i szczęśliwy a dla dzieci stał się normalnym środowiskiem rozwoju i wychowania. Taki jest nowoczesny sposób podejścia do małżeństwa, inaczej niż pozostawianie go samemu sobie i liczenie na mało skuteczną terapię, gdy jest już późno.

FAMILIAE CIVITAS dąży do upowszechnienia nowego podejścia, by tą drogą

Warsztaty-Trenton USA

ograniczyć skalę kryzysu małżeństwa, rozbitych rodzin i pozbawionych normalnego środowiska wychowania dzieci. Najczęściej wykorzystywaną metodą pracy jest metoda pracy warsztatowej umożliwiająca poznanie właściwego modelu małżeństwa i mechanizmów jego funkcjonowania oraz własne zaangażowanie w doświadczenie ich  w grupie pracy. (K.W.)

 

                                                                    NIECO O TYM KIM JESTEŚMY

FAMILIAE CIVITAS powstała z inicjatywy prof. dra hab. Krystiana Wojaczka, jako wynik wieloletnich badań naukowych nad rodziną, weryfikowanych w bezpośrednim kontakcie z małżeństwami i rodzinami, szczególnie pracą warsztatową i poradnianą, przede wszystkim w kraju, ale też za granicą.

FAMILIAE CIVITAS to przede wszystkim zespół ludzi zainteresowanych prawidłowym rozwojem małżeństwa i rodziny. Ludzi świadomych tego, że na ten rozwój składa się rozwój podmiotów tworzących małżeństwo i rodzinę, rozwój więzi  małżeńskiej, która  staje się fundamentem budowy rodziny i środowiskiem wychowania dzieci.

FAMILIAE CIVITAS to zespół ludzi świadomych tego, że powyższy cel można osiągnąć przez uświadomienie małżonkom lub osobom zamierzającym zawrzeć małżeństwo,  konieczności permanentnego zaangażowania w zdobywanie wiedzy i sprawności umożliwiających funkcjonowanie ich małżeństwa i rodziny, czyli uruchomienia tzw. aktywności własnej małżonków.

FAMILIAE CIVITAS to zespół ludzi preferujących w swojej pracy metodę synergii, czyli wzajemnego odnoszenia wiedzy z zakresu antropologii teologicznej i opisu mechanizmów funkcjonowania małżeństwa, i rodziny, czerpanych z  nauk szczegółowych oraz nauk przyrodniczych. Wiedza z zakresu antropologii teologicznej pozwala nakreślić model, czyli ideał małżeństwa, jasno wytyczający strategiczny kierunek działań małżonków. Wiedza z zakresu nauk szczegółowych ukazuje jak to zrobić w konkretnej sytuacji życia małżonków. Synergia ta jest istotna, ponieważ warunkuje uruchomienie aktywności własnej małżonków.

FAMILIAE CIVITAS to zespół ludzi kompetentnych, dobrze przygotowanych merytorycznie i metodycznie do prowadzenia  pracy warsztatowej z małżeństwami i równolegle z ich dziećmi, jednej z najbardziej skutecznych metod prowadzenia, przedstawionej wyżej synergii edukacyjnej.

Foto-Sabina

FAMILIAE CIVITAS to zespół ludzi prowadzących badania nad modelem osobowego obdarowania sobą małżonków i jego wpływem na rozwój tożsamości i oryginalności każdego z małżonków. Konsekwencją tego jest  wzmocnienie  wzajemnej atrakcyjności małżonków,  konkurencyjności wobec więzi z osobami trzecimi i pogłębienie trwałości małżeństwa.

FAMILIAE CIVITAS to zespół ludzi prowadzących badania nad oscylatorem bliskości małżeńskiej. Mechanizm ten daje małżonkom możliwość oddziaływania na sektor najtrudniejszy do kierowania w życiu małżeńskim. Sektorem tym jest więź emocjonalna małżonków, ze względu na autonomię uczuć człowieka. (K.W.)